Ամբողջական տարբերակ
MediaMax
Հայ  |  Руc  |  Eng
> Հասարակություն
Օվկիանոս մտած գրողը, որը դուրս եկավ «Տուր ձեռքդ, պստլո»-ի ափը
18.06 12:00

Մեկ ու կես տարեկան Մանեն ներկա չէր «Տուր ձեռքդ, պստլո» վեպի շնորհանդեսին, թեեւ գրքի վերջին հատվածում փոքրիկի ազդեցությունը զգալի է: Դուստրը դեռ չէր ծնվել, երբ արձակագիր Գուրգեն Խանջյանը սկսեց վեպը, որն ինքնակենսագրական է, նյութը՝ ապրված:

«Վեպը մի օվկիանոս է, որը մտնում ես առանց իմանալու՝ որ ափը դուրս կգաս: Երկար լող է», - գրքի վրա աշխատելու երեք տարիների մասին ասում է հեղինակը: 

Հակառակ վերնագրից ստացած տպավորությանը, պստլոյի ձեռքը բռնողը մահն է, որի համար անգամ կյանքն ապրած հասուն մարդն է պստլո: Հեղինակն ասում է, որ վեպը կենսափորձի, գրական, ստեղծագործական տեխնիկայի, թեմատիկայի առումով մի մեծ փուլի ամփոփում է: Այսուհետ ինչ էլ գրի, էլ առաջվանը չի լինի, արդեն իրեն էլ հետաքրքիր չէ: Կգրի նույնի մասին, բայց՝ այլ կերպ:

«Ով կարդա վեպը, անցնելու է իմ մանկության, պատանեկության փողոցներով, տեսնելու է իմ աչքով, զգալու է իմ մաշկով: Մարդու բոլոր տվայտանքները՝ հավատ-չհավատ, ընկերություն-չընկերություն, ինչ կատարվում է մեր ներսում, ինչ ես ապրում եմ, «կյանք» կոչված այդ երազը փորձում եմ փոխանցել ձեզ: Գրելը դժվար էր մի քիչ, որովհետեւ մեկ-մեկ կարոտախտը խեղդում էր: Ինչքան խորանում ես, զգայարաններդ աշխատեցնում ես, այնքան այդ ամենն ավելի ցցուն է դուրս գալիս դիմացդ, եւ ոնց որ անցյալդ նորից վերապրես, շոշափես»,- ասում է արձակագիրը: 

Գրականագետ, «Տուր ձեռքդ, պստլո» վեպի խմբագիր Արքմենիկ Նիկողոսյանը համոզված է, որ գրականությունն ամենաստույգն է արտացոլում իրականությունը եւ ունի գաղտնագրեր, որոնք կանխագուշակում են ապագան: Խանջյանի վեպը նրան հենց այս տեսանկյունից է հետաքրքրել:

«Կարող եմ արձանագրել շատ կարեւոր փաստ, որ նախկինում կոսմոպոլիտ Գուրգեն Խանջյանը դարձ է կատարում դեպի հայրենիք, հայություն եւ պետականության մտահոգություն: Շատ են կարոտային տրամադրությունները, հատկապես՝ կապված Երեւանի, Երեւանի ամենատարբեր շենքերի, շինությունների, տեղանքների, մարդկային տեսակների հետ, որոնք, ցավոք, անհետանում են: Իսկ եթե գրողը բարձրացնում է նման տագնապ, այն էլ նման արվեստով գրված վեպում, նշանակում է դրանք անդառնալիորեն կորչող արժեքներ են: Սա անուղղակի կոչ է ընթերցողին պահպանելու այն, ինչն այսօր կա»:

Գրականագետ Սուրեն Աբրահամյանի բնորոշմամբ՝ «Տուր ձեռքդ, պստլո»-ն արդի արձակի շքեղ գործերից է, համաշխարհային վեպ: Հեղինակը գրքի արժեքի ու կարեւության մասին համեստորեն է խոսում:

«Եւս մի մարդու երկար ապրած կյանքի փորձ է, որը կարող է ընթերցողին օգնել իր կյանքի ընթացքում ինչ-ինչ խնդիրներ լուծելիս կամ ինչ-ինչ հարցերի հարաբերվելիս»:

Լուսինե Ղարիբյան

Լուսանկարները` Նառա Վարդանյանի

<< վերադառնալ
Գլխավոր էջ
Սպորտ
Քաղաքականություն
Արտաքին քաղաքականություն
Բանակ եւ Ոստիկանություն
ԼՂՀ
Տարածաշրջան
Աշխարհում
Երեւան
Հասարակություն
Կրթություն
Մեդիա
Գիտություն
Հայաստան-Թուրքիա
Ռիո 2016
Հոդվածներ
Այլ
Ըմբշամարտ
Ծանրամարտ
Բռնցքամարտ
Շախմատ
Ֆուտբոլ
Բիզնես
Ընտրություններ 2012
Հատուկ նախագծեր
 
Գլխավոր էջ  |  Նորություններ
© Copyright Mediamax LLC 1999-2017